We leven in een roerige tijd waarin veel kinderen en jongeren vastlopen in het systeem. Over dit systeem is de laatste tijd al veel geschreven. Op sociaal media zijn geregeld berichten te lezen over ‘steeds meer thuiszitters’, ‘kinderen hebben steeds vaker een label’ en ‘jongerenzijn steeds vaker somber’.
Helaas verwacht de maatschappij tegenwoordig veel, alles gaat snel en iedereen wordt geacht daarin mee te gaan. Vooral voor kinderen (maar ook volwassenen) die gevoeliger zijn kan dit lastig zijn. Altijd maar druk en overal aan mee moeten doen zorgt ervoor dat er een druk gevoeld wordt. Kinderen met gevoelige energie (ook wel Nieuwetijds kinderen genoemd) voelen alles haarfijn aan ook als de ouder druk is. Dit kan bij kinderen op verschillende manieren tot uiting komen. Het ene kind wordt stil en gaat zich terugtrekken, een ander kind laat juist druk gedrag zien. Belangrijk is dat onder het gedrag altijd iets zit wat aandacht nodig heeft. Wat maakt dat een kind dit gedrag laat zien? Een kind is meestal niet uit zichzelf vervelend, veelal spiegelen kinderen hun ouders. Het blijkt voor ouders vaak een hele opgave om naar zichzelf te kijken, dit kan verschillende redenen hebben.
Het gezin van herkomst is vaak erg bepalend hoe je in de opvoeding staat. Veel (jonge) ouders vinden het lastig om te reflecteren en naar zichzelf te kijken. Je moet je dan ook maar kwetsbaar op durven te stellen en het anders willen doen dan bijvoorbeeld je ouders of vrienden. Maar hoe doe je het anders als je dit niet kent? Dit is een proces van vallen en opstaan, waarin je als ouders kunt gaan groeien. Soms moet je afscheid nemen van normen en waarden die je vanuit huis hebt meegekregen en dat kan je soms kritiek opleveren. Kijk vooral naar wat jij hiervoor nodig hebt zodat jij je sterker kunt gaan voelen. Jullie hebben niet voor niks een bijzonder kind mogen verwelkomen in het gezin, ook al voelt dit soms zwaar. Weet dan dat je er nooit alleen voor hoeft te staan. Zoek hulp op welke manier dan ook, of meld je bij mij aan. Ik kijk met alle liefde met jullie mee.
Een andere reden kan zijn dat je (nog) niet of pas weet dat je zelf gevoelig bent. De laatste jaren is er steeds meer aandacht voor Hoogsensitiviteit (HSP)/ hooggevoeligheid. Vroeger werd het vaak afgedaan als je bent te gevoelig, ‘zeur niet zo’ of ‘doe niet altijd zo moeilijk’. Er waren geen (wetenschappelijke) onderzoeken, artikelen of hulpverlening die je kon raadplegen, het bestond gewoonweg niet. Tegenwoordig is dit anders en komt er steeds meer onderzoek en ruimte voor deze gevoeligheid. Dat gevoeligheid ook een mooie kwaliteit kan zijn is vaak nog lastig om te beseffen, helemaal in de hectische maatschappij. Het liefst wil het gros van de mensen niet voelen maar doorgaan, dat is het makkelijkste en wat je (her)kent. Maar wat als alle gevoelens een reden hebben? Lichaam en geest zijn een en kunnen niet van elkaar gescheiden worden ook al is dit wel gebruikelijk in de westerse maatschappij. Er wordt vaak gebruik gemaakt van het medische model. Een probleem heeft een oorzaak, die zoeken we op en daarvoor hebben we een oplossing, veelal in de vorm van medicatie. Maar wat als de gevoelens juist gevoeld willen worden, en het een betekenis heeft? Dit is een hele andere manier van kijken wat steeds meer aandacht krijgt. Niets is voor niks.
Maar even terug naar de gevoeligheid. Een kind spiegelt de ouder. Dus als je als ouder zelf geen raad weet met je eigen gevoeligheid is het ook lastig om je kind hier mee te leren omgaan. Als je aan jezelf gaat werken heeft dit indirect ook invloed op je kind. Hoogsensitiviteit is veelal erfelijk bepaald. Dat betekent dat als jij hoogsensitief bent een of beide van je ouders het ook zijn. Daarnaast wordt er ook gesproken over hooggevoeligheid in de zin van trauma. Dit betekent dat als jij altijd waakzaam hebt moeten zijn in je jeugd omdat het bijvoorbeeld onveilig was thuis, je een gevoeligheid bent gaan ontwikkelen. Je staat altijd aan en scant de omgeving. Je weet precies wat iemand nodig heeft. Maar ook autisme en AD(H)D kunnen zorgen voor hooggevoeligheid. Verder wordt er hier in dit artikel niet op in gegaan.
Belangrijk is om te zorgen dat je verbinding met jezelf goed is. Dat jij weet wie je in de kern bent en waar je voor staat zodat je dit ook door kunt geven aan je eigen kind. Er zijn genoeg tips te geven, hieronder zal ik er enkele noemen, maar alleen jij weet wat goed voor je is. Iedereen is anders en heeft iets anders nodig.
Zorg voor een juiste balans tussen in- en ontspanning. Dit is makkelijker gezegd dan gedaan tegenwoordig. We moeten immers zoveel. Maar een kind heeft niets aan een overprikkelde ouder dus het begint bij jou als ouder.
Probeer wat afstand te nemen van wat anderen zeggen en denken. Iedereen weet het altijd goed voor een ander maar jij bent diegene die er mee te dealen heeft. Uiteindelijk ben jij diegene die er last van heeft en niet een ander.
Zoek naar gelijkgestemden. Daar bedoel ik mee dat het vaak helpend is als je met iemand kunt praten die je begrijpt. Herkenning is belangrijk maar ook tips van gelijkgestemden kunnen je helpen.
Mocht je er zelf niet meer uitkomen, meld je dan aan bij praktijk Sprankelend-Sensitief. Ik beschik over ruime ervaring op verschillende gebieden, die ik graag inzet om je verder op weg te helpen. Deze ervaring omvat onder andere ervaringskennis, praktijkkennis, professionele werkervaring en studiekennis. Samen onderzoeken we wat jij of jullie nodig hebben – niemand is immers hetzelfde. Ik help jou en/of je kind graag (weer) in je eigen kracht te komen, zodat jij of je kind volledig jezelf kan zijn, met alle mooie kwaliteiten die daarbij horen.
Voor meer informatie kun je terecht op mijn website: www.sprankelend-sensitief.nl.











